۶۷ میلیون دلار برای اومیلیا؛ چرا هوش مصنوعی مولد همیشه راهحل نیست؟
شرکت یونانی اومیلیا با جذب ۶۷ میلیون دلار و رشد ۱۰ برابری درآمد، نشان میدهد که در پشتیبانی مشتری، ترکیب هوش مصنوعی با روشهای سادهتر، کارآمدتر از اتکای صرف به مدلهای زبانی بزرگ است.
۶۷ میلیون دلار برای اومیلیا؛ چرا هوش مصنوعی مولد همیشه راهحل نیست؟
درحالی که بسیاری از استارتاپها با شعار «هوش مصنوعی مولد (generative AI) همه چیز را متحول میکند» سر و صدا به پا کردهاند، شرکت یونانی اومیلیا (Omilia) مسیر متفاوتی را در پیش گرفته است. این شرکت که از سال ۲۰۰۲ روی اتوماسیون تماسهای تلفنی و پشتیبانی مشتری کار میکند، به تازگی ۶۷ میلیون دلار در دور سرمایهگذاری سری B جذب کرده تا ثابت کند همیشه لازم نیست برای هر مسئلهای، سنگینترین ابزار هوش مصنوعی را به کار گرفت.
به گزارش تککرانچ، دیمیتریس واسوس (Dimitris Vassos)، مدیرعامل اومیلیا، معتقد است که بسیاری از درخواستهای پشتیبانی مشتری، مانند استعلام موجودی حساب یا سوالات متداول ساده، نیازی به مدلهای زبانی بزرگ (LLM) ندارند. او در توضیح این رویکرد میگوید: «ما از هر سلاح موجود برای برنده شدن در نبرد خدمات مشتری استفاده میکنیم. شرکتهایی مانند سیرا (Sierra) و دکاگون (Decagon) خود را محدود به هوش مصنوعی مولد کردهاند. ممکن است شما یک بازوکا داشته باشید، اما اگر دشمن نزدیک باشد، به چاقو نیاز دارید. این واقعیت مرکز تماس است که به ابزارهای متعدد نیاز دارید.»
اومیلیا با تکیه بر همین فلسفه، پلتفرم خود را به گونهای توسعه داده که عوامل خودآموز (self-learning agents) آن میتوانند در نقاط تماس مختلف با مشتری، از تلفن گرفته تا چت، عمل کنند و بر اساس پیچیدگی مسئله، از ابزار مناسب استفاده کنند. نتیجه این رویکرد، اقتصادی بودن و سودآوری بالا بوده است؛ به طوری که درآمد تکرارشونده سالانه (ARR) این شرکت از زمان آخرین سرمایهگذاری در سال ۲۰۲۰، ۱۰ برابر شده و به ۶۰ میلیون دلار رسیده است.
سرمایهگذاری جدید ۶۷ میلیون دلاری به رهبری اکسپدیشن گروث کپیتال (Expedition Growth Capital) قرار است برای گسترش تیم فروش و بازاریابی، افتتاح دفتر جدید در ایالات متحده و جذب مدیران ارشد از جمله مدیر درآمد (CRO) و مدیر بازاریابی (CMO) هزینه شود. در حال حاضر ۵۰۰ نفر در اومیلیا کار میکنند و پیشبینی میشود این تعداد تا پایان سال به ۶۰۰ نفر برسد.
یکی از مشتریان قابل توجه اومیلیا، رستوران زنجیرهای تاکو بل (Taco Bell) است که فناوری سفارشگیری صوتی این شرکت را در بیش از ۱۰۰۰ شعبه خود پیادهسازی کرده است. هرچند سال گذشته شایعهای مبنی بر ثبت سفارش ۱۸٬۰۰۰ لیوان آب توسط یک مشتری در سیستم تاکو بل منتشر شد، واسوس این اتفاق را رد کرده و میگوید لاگهای اومیلیا چنین چیزی را نشان نمیدهند. این موضوع هنوز از سوی تاکو بل تأیید یا تکذیب نشده است.
اکنون اومیلیا چشم به بازار گستردهتری دوخته و در حال مذاکره با دو رستوران زنجیرهای دیگر در آمریکاست. واسوس تأکید میکند که مأموریت شرکتش ساختن پایههای یک کسبوکار میلیارد دلاری در سه سال آینده است، نه صرفاً جذاب بودن در شبکههای اجتماعی. او میگوید: «ما نگران نیستیم که در لینکدین به اندازه برخی رقبا سر و صدا نداریم. ما به رشد پیوسته و ایجاد ارزش واقعی اهمیت میدهیم.»
برای خوانندگان ایرانی که در حوزه فناوری و استارتاپ فعالیت میکنند، داستان اومیلیا یک درس مهم دارد: در میان هیاهوی هوش مصنوعی مولد، باید تشخیص داد که کجا واقعاً به مدلهای پیشرفته نیاز است و کجا میتوان با راهحلهای سادهتر و کمهزینهتر، هم کارایی را بالا برد و هم سودآوری را تضمین کرد. در کشوری که محدودیتهای دسترسی به سختافزار و مدلهای گرانقیمت ممکن است چالشبرانگیز باشد، چنین رویکردی میتواند الهامبخش باشد.