میدجرنی از استودیوهای هالیوود خواستار افشای استفاده از هوش مصنوعی شد
در جریان دعوای حقوقی با غولهای هالیوود، استارتاپ هوش مصنوعی میدجرنی به دنبال وادار کردن استودیوها به افشای نحوه استفاده خود از هوش مصنوعی است؛ اقدامی که میتواند معادلات حق تکثیر در عصر هوش مصنوعی را دگرگون کند.
در ادامه نبرد حقوقی داغ بر سر حق تکثیر و هوش مصنوعی، استارتاپ مشهور تولید تصویر میدجرنی (Midjourney) با ارائه درخواستی جدید، استودیوهای بزرگ هالیوود را به افشای جزئیات استفاده خود از هوش مصنوعی فراخواند. این پرونده که از سال گذشته و با شکایت دیزنی، یونیورسال و برادران وارنر آغاز شده، حالا وارد مرحلهای حساس شده است.
به گزارش TechCrunch، این استودیوها میدجرنی را به نقض گسترده حق تکثیر (کپیرایت) متهم کردهاند؛ چرا که مدلهای این استارتاپ قادر به تولید تصاویری از شخصیتهای تحت مالکیت آنها، مانند بارت سیمپسون و دارث ویدر، بوده است. در مقابل، میدجرنی بر این باور است که آموزش مدلهای هوش مصنوعی با تصاویر دارای حق تکثیر، در قالب «استفاده منصفانه» (Fair Use) قرار میگیرد.
حال در مرحله کشف مدارک (Discovery)، اختلاف اصلی بر سر اسنادی است که استودیوها باید ارائه دهند. پیشتر یک قاضی رأی داده بود که استودیوها تنها باید اطلاعاتی درباره استفاده از هوش مصنوعی مولد را افشا کنند که به تولید خروجیهای «رو به مصرفکننده» (Consumer-Facing) منجر شده است. اما میدجرنی در آخرین دادخواست خود، خواستار لغو این محدودیت شده و استدلال میکند که این کار «ناعادلانه» به استودیوها اجازه میدهد «فقط اسنادی را گزینش کنند که به نفع ادعاهای ضرر بازارشان باشد، در حالی که میدجرنی را از اسنادی که به دفاعیاتش کمک میکند محروم میسازند.»
این استارتاپ در ادامه ادعا کرده است: «اسنادی که استودیوها پنهان میکنند دقیقاً همانهایی هستند که میتوانند نشان دهند آیا آنها پشت درهای بسته دقیقاً همان کاری را میکنند که میدجرنی را به خاطرش تحت پیگرد قرار دادهاند یا خیر.» برای مثال، اگر مشخص شود که این استودیوها برای مصارف داخلی مانند استوریبورد یا ایدهپردازی محتوای فیلم و تلویزیون، خود مدلهای مولد تصویر آموزش میدهند، این میتواند ثابت کند که استفاده از محتوای بدون مجوز برای آموزش هوش مصنوعی، حتی در میان خود این غولها، یک رویه صنعتی رایج است.
همچنین میدجرنی خواهان افشای تمامی دستورات (Prompt) بهکار رفته در پلتفرم خود توسط استودیوها و خروجیهای حاصل است، نه فقط مواردی که به تصاویر ناقض حق تکثیر منجر شدهاند. این در حالی است که وکیل ارشد استودیوها، دیوید سینگر، این درخواستها را «عملیات ماهیگیری» خوانده و تأکید کرده است که موکلانش «به دنبال توقف فناوری هوش مصنوعی یا تعطیلی کسبوکار میدجرنی نیستند، بلکه فقط میخواهند میدجرنی از کپی کردن فیلمها و سریالهایشان و توزیع آثار مشتقشده بدون مجوز دست بردارد.»
پیامدهای فراتر از دادگاه
این پرونده فراتر از یک جدال حقوقی میان یک استارتاپ و غولهای رسانهای، میتواند به تعیین تکلیف مرزهای استفاده منصفانه در عصر هوش مصنوعی بینجامد. برای کاربران و توسعهدهندگان ایرانی که اغلب با محدودیتهای دسترسی به سرویسهایی چون میدجرنی مواجهاند، روشن شدن این چهارچوبهای قانونی اهمیت ویژهای دارد؛ چرا که سرنوشت مدلهای باز و ابزارهای داخلی نیز به این استانداردهای جهانی گره خورده است. اگر اثبات شود که خودِ شاکیان نیز روشی مشابه را در پیش گرفتهاند، استدلال «استفاده منصفانه» قدرتمندتر از همیشه به میدان خواهد آمد و چهبسا رویهای دوگانه را برملا سازد.